2025

16^e BLUESFESTIVAL

Afgelopen vrijdag 19 sept. was het voor de 16^e keer het Bergs Bluesfestival in Gebouw-T. Ondanks de schitterende zomerse dag met 28 graden liep de zaal toch redelijk vol. Immers de vorige edities waren allen zo half oktober geprogrammeerd.

Stef Paglia zou in eerste instantie samen met Guy Verlinde komen optreden, maar deze had zich afgemeld en bij wonder was hij deze middag voor de tweede keer vader van een prachtige dochter geworden..vandaar! Niemand minder dan Tom Eylenbosch was zijn vervanger. Samen openden ze deze bluesavond in de foyer. Op een klein podium met wat gitaren en een keyboard brachten ze een mix van eigen nummers en wat klassiekers van Neil Young, Buddy Miles en The Almann Brothers. Het geluid hadden ze zelf meegebracht en klonk fantastisch uit de kolomluidspreker met subwoofer en tweeter spreekspoelen. Het publiek was hiermee meteen opgewarmd voor de rest van de avond. Op het hoofdpodium stond immers de veelbelovende jazzy blues formatie “Bluesshack” . Eenieder werd betoverd door de bijna easy-listening vocalen van zangeres Loes Jongerling. Echter na een paar nummers bleek dat ze wel degelijk rauwe blues konden spelen! Zeker met de prachtige ondersteuning van piano-hammond bespeler Ton Beukelman en de geweldige harmonica spelende Simon Bullock. Er mocht gedanst worden, maar dat liet het publiek achterwege! De stem van Loes was zowel rauw als oogstrelend te noemen. Beetje vergelijkbaar met Beth Hart. Jammer dat de gitaarklanken van Ies Wiechers niet naar voren kwam, waardoor zeker er een gemis was van harde snerpende uithalen. Toch met het drumwerk van Marcel Poeze en de mooie baslijnen door Mich Buschman klonk deze bluesy soul voortreffelijk met nummers van Etta James, Willy Dixon en zeker hun eigen werk. Daarna mocht iedereen zich wederom gaan vermaken met Paglia & Eylenbosch die een 45 minuten durende gig in de foyer met vol enthousiasme ten gehore bracht. Van soft tot stevige blues met deze 2-mans formatie. Als laatste was het de beurt aan Luther’s op het hoofdpodium. Hier bleek maar weer waarvoor de meesten waren gekomen. Stevige bluesrock met authentieke Chicago en deltacovers. Zelfs het nummer I’m So Glad van de legendarische formatie Cream kwam ten gehore en was voor velen wel het hoogtepunt met deze uitvoering! De heerlijke gitaar uithalen en baslijnen werd stevig omarmd door stuwende drumpartijen alsmede niet te vergeten het prachtige emotionele toetsenwerk van Dave Warmerdam. Met dit alles zal Luther’s nog meer hoge ogen gooien in de landelijke en internationale faam van deze bluesformatie.

Wederom een fantastiche line-upo van dit 16^e Bergs bluesfestival, maar hopend dat het volgend jaar wat later in het jaar in de agenda staat, want bij blues inside hoort eigenlijk herfstachtig weer met storm en regen.

sfeer 2025